آه چه غرقاب مهیبی است عشق

مهلکه پر ز نهیبی است عشق

غمزه خوبان دل عالم شکست

شیر دل است آن که از این غمزه رست

زندگی عشق عجب زندگی است

بعد از جنگ  کار خانم ام البنین این بود روزا میومد کنار بقی چهار تا صورت قبر میکشید و مدام

گریه میکرد و نام حسین بن علی رو به زبان می اورد.از او پرسیدند خانم شما چهار تا پسر از

دست دادی چرا حسین رو صدا میزنی؟

فرمود بچه های من مادر دارن و حسین فاطمه مادر نداره.با اشک برا حسین روزشو شب میکرد و

شبها  توو کوچه پس کوچه های مدینه راه میوفتاد ،توو محله ی بنی هاشم راه میوفتاد یکی یکی در

خونه ی اهل بیت رو میکوبید خانم زینب سرشو بیرون می آورد دست و روی زینب رو میبوسید و

میفرمود :دختر علی اومدم ازت حلالیت بگیرم.

برا چی؟

اومدم ازت حلالیت بگیرم برا عباسم ، خانم به خدا میخواست آب بیاره نشد، میخواست آب بیاره

نذاشتن، به خدا رفت آب بیاره دستاشو قطع کردن، رفت آب بیاره با عمود به فرقش زدن، عباسمو

حلال کن

یکی یکی خونه ها رو در میزد، در یه خونه که میرسید دیگه دق الباب نمیکرد صاحبخونه میدونست

سر ساعت خانم ام البنین پشت دره.قبل از اینکه ام البنین دستش به در برسه در رو باز میکرد

میفرمود :بی بی جان  ام البنین دوباره که اومدی؟

ام البنین سرشو مینداخت پایین میگفت : به جون پسرت رباب پسرمو حلال کن، خانم رباب از بچم

بگذر، خانم رباب بچم رفت آب بیاره من شرمنده ی تو، خانم رباب جون اصغرت عباسمو حلال کن،

همه ی خونه ها رو یکی یکی میرفت تا رسید در خونه ی خانم سکینه  سلام الله علیها

اون شب تا درو باز کرد دید خانم سکینه اخم هاش توی همه.ام البنین فهمید که امشب با شبای دیگه

فرق داره.سرشو انداخت پایین.خانم سکینه فرمود ام البنین دوباره که اومدی چی میخوای؟

عرض کرد بی بی جان اومدم حلالیت بطلبم،

خانم سکینه فرمود: بی بی جان اگه یه شب دیگه بیای در خونم شکایتتو به مادرم زهرا میکنم،

ام البنین فرمود :خانم من اومدم حلالیت بطلبم برا بچم ، شما رو اذیت کردم؟ببخشید تورو خدا از من

بگذرید

خانم سکینه فرمود :ام البنین تو نمیدونی هر شب میای در خونه ی من با من چه میکنی، ام البنین

من باید از تو حلالیت بگیرم،بچه ی تورو من فرستادم،اگه من از عموم آب نخواسته بودم ، اگه من

به عموم نمیگفتم برو آب بیار عموم اینجور فرقش شکافته نمیشد....

یا حسین مظلوم

کسی حرف از عطش بر لب نیاره

که بابایم دگر سقا نداره

 التماس دعا

از اون نگاهش نمیشه دل کند دلم میمونه وقتی که اروم میزنه لبخند  دود کنید اسپند

از اون نگاهش نمیشه دل کند دلم میمونه وقتی که اروم میزنه لبخند  دود کنید اسپند

قد بلند و موی کمند و باباش که میبینه میوفته یاده جدش

وقتی سوارس یا که پیادست میبینمش از اون دورا بلنده قدش دود کنید اسپند

نگین چرا نگین چرا شدی هراسون   بچه بزرگ نکردم اسون

عزیزه مادر الهی باشی سلامت  عزیزه مادر الهی باشی سلامت

توو این جوونا فقط تو داری چندتا علامت باشی سلامت

یه خال گونه ،قد نمونه، فقط تو با عموت میشی شونه به شونه

فدات شه مادر میدونم اخر عشق تو لیلا رو به صحرا میکشونه

نقشه هامو رو اب میبینم یکی بگه که خواب میبینم

نقشه هامو رو اب میبینم یکی بگه که خواب میبینم

قله ی عشقم داره میره الهی که لیلا بمیره

بعد تو اکبر کاشکی نباشه خدا نیاره روزی که مادر از تو جدا شه کاشکی نباشه

محبوبه لیلا ببین آشوبه لیلا با قدم هات دلش داره میکوبه لیلا

دور میشی از من همه میدونن که نم نم از راه میرسه غروب لیلا

اکبر رو گرگ های بیابون،لیلامو خاکستر مجنون

نبینه مادرت که بابات باید ببینه اربنه او

------------------------

بخواب علی جون به روی سینم

که اخرین بار خواب قشنگ تورو ببینم ای نازنینم

مادر بی تاب بچه ی بیخواب

کاشکی یکی بیاره یه چیکه ی اب

کجایی عباس بچمو دریاب

که صورتش داره میسوزه زیر افتاب

رفته عموت که اب بیاره

عزیزم قول عموت نشد نداره

علی جان دستای کوچولوتو باز کن دستای عباس رو دعا کن

چرا عزیزم صدات گرفته بمیره مادر اتیش به روی لبات گرفته

گریه ی بی جون حال پریشون میخوام که ارومت کنم اما نمیشه

تشنه ی شیرم نمیر میمیرم میگن مادر به فکر بچشه همیشه

الهی که بارون بگیره لبات دوباره جون بگیره

بخواب که وقت خوابه حالا مادر برات میخونه لالا

لالا لالایی   لالا لالایی   لالا لالایی  

--------------------

اخر مرا شرمنده کردی ابی نخوردی و به رویم خنده کردی پسرم خنده کردی

افزون مکن اندوه و دردم پیشه دشمن

بابا ببین خندیدی و من گریه کردم پیشه  دشمن

وای از منو از خنجر تو خود گو چه سازم با نگاه مادر تو

پنهان کنم زیر ابایم تا به خیمه بابا بمیرم من برات تا به خیمه

ای حرمله اتش بگیری این سان مرا کردی دچار سربه زیری

این گل کجا تیر سه شعبه بی مروت بلبل کجا تیر سه شعبه بی مروت

------------------

عموم اباالفضل یه پهلوونه قدش بلنده دستاش قشنگه ابرو کمونه

ما تشنمونه خدا میدونه که این فقط کاره عموی پهلوونه

میگن که عباس دلش یه دریاست چشم امید ما همه به دست اونه

همه توو خیمه ی ربابن منتظره یه چیکه آبن

توو چشمامون نبینه اشکو دست عمو کی میده مشکو

 التماس دعا

دیگه خواستن یا نخواستن ، واسه من فرقی نداره 

دیگه هیچی نمی تونه ، واسه من شادی بیاره 

دیگه امروز نه بهاره ، نه واسم تازگی داره 

حتی امروز ، حتی فردا ، دیگه معنایی نداره 

وقتی تو هیچی نمی گی ، یعنی این آخر کاره

یعنی این سکوت مرگه ، واسه قلب پاره پاره

دیگه حرفام ، مثه شعرام ، پیش تو جایی نداره

دیگه قلبم می گه بسه ، که دیگه فایده نداره

میگه اشکام ، واسه چشمام ، تا ابد میخواد بباره

چون واست معنی نداره ، که به عشقم بگی آره

اگه امشب آسمونی ، شدی باز غرق ستاره

واسه من مثل سرابه که بیام پیشت دوباره

واسه من عین خیاله ، که ببینم یه ستاره

می دونی کاری نداره ، که بشی برام ستاره ؟

تا صدای گریه هام باز ، بشن آهنگ و ترانه

تا بگم تنت دوباره ، عطر عاشقانه داره

گریه کن برای دردات  گریه کن برای خونه

 گریه کن برای این دل  که نمی تونه بمونه

 گریه کن برای دردات  گریه آواز ِ جنونه

 گریه کن اگه میتونی که تو دل غمی نمونه

اگه می شنوی صدامو یا که می بینی نگامو

 دل من تنهای تنهاست  تو ندیدی گریه هامو

 گریه کن برای دردات  گریه آواز ِ جنونه

 گریه کن برای این دل  که نمی تونه بمونه

گریه کن برای رفتن  گریه کن برای مردن

گریه کن برای قلبی که با چشمای تو سوختن

اگه می شنوی صدامو یا که می بینی نگامو

دل من تنهای تنهاست  تو ندیدی گریه هامو

گریه کن برای دردات  گریه آواز ِ جنونه

گریه کن برای این دل که نمی تونه بمونه

اگه از تو ننوشتم      فکر نکن سرم شلوغه...

سکوت من بهانه بود برای بی صدا شدن

بهانه بود سکوت من برای بی صدا شدن

برای اشکهای من بهانه بی شمار بود

جواب تو همین که این سکوت چون بهار بود

برای این منی که من به دست من شکسته است

دلم گرفته تر ز من صدای من گرفته است

گرفته از بهار پست که خود فریب و حیله است

کمر زاین فریب سخت شکسته است شکسته است

خلاصه این جواب تو دلم زاشک پر شده

لیاقت بهار پست همین و در خور این شده

من از طرح زیبای هر خاطره

سلامی غزل گونه خواهم نوشت

که باور کنی گرچه دوراز تو ام

فراموش هرگز نکردم تو را

در این رخوت بی مجال زمان

که احساس پژمرده همچون خزان

به یاد تو من مانده ام آشنا

که شاید من یاد باشم تو را

کجایی تا ببینی که من برای خریدن پاره ای از رؤیاهای زلال تو خوابهای شیرین شبانه‌ام را فروخته‌ام.

کجایی تا ببینی در مرگ آرزوهایمان چندین بار جامه سیاه بر تن ترانه‌ها کرده‌ام و مجلس ترحیم خاطره‌ها را برپاکردم و به حسرت عبور تو چقدر آینه شکستم تا حضور تلخ ثانیه‌ها تکثیر نشوند.

چشمهایم را دلداری می‌دادم و می‌گفتم باران که دلیل نمی‌خواهد امروز یا فردا چه فرق  می‌کند ؟

اگر قرار به باریدن باشد، بیا به رسم دلهای شکسته برایم از دریا و باران بگو .

خودم کویر و سراب را خوب می‌دانم!

خوب می‌دانم