این روزا عادت همه رفتن ودلشکستنه
درد تموم عاشقا پای کسی نشستنه
این روزا کارآدما تو انتظار گذشتنه
ساده ترین بهونشون از هم خبر نداشتنه
این روزا سهم عاشقا غصه وبی وفاییه
جرم تمومشون فقط لذت آشناییه
این روزا آدما کمن پشت نقاب پنجره
کمتر می بینم کسیو که تا ابد منتظره
مردم ما به همدیگه فقط زود عادت می کنن
حقا که بی وفایی رو خوبم رعایت می کنن

سلام:

ممنون از همه ی بازدید کننده های عزیز.

خواستم بگم اگه ممکنه توی نظر سنجی وبلاگ هم نظرتونو بذارید.

با تشکر....مرد تنها

روی قبرم بنویسید:

کبوتر شد و رفت

زیر باران غزلی خواند دلش تر شد و رفت

چه تفاوت است که چه خورده است غم دل یا سم

آنقدر غرق جنون شد و رفت

روز میلاد همان روز که عاشق شده بود

مرگ با لحظه ی میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید

عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت

هر غروب از دل خورشید گذر خواهد کرد

مردی که ساده یک روز کبوتر شد و رفت

سلام:

امیدوارم حالتون خوب باشه و مثه انتخابات دهم پر از هیجان باشید.

این مطلب واسه اونایی هست که از غم قطره انتقاد کردن که چرا توی غم قطره هیچ عنوانی واسه ی انتخابات گذاشته نشد حتی نظر سنجی وبلاگ.

در جواب باید بگم که غم قطره شخصیتی پاک داره و در این حد نیست که بخواد دل مهربونشو واسه تمایلات و میزانهای دروغی کثیف کنه.غم قطره هیبتی داره که میشه پاکی کتابی رو که به سینه ی اشرف مخلوقات و خاتم حجت خدا فرستاده شد مقایسه کرد.

فکر میکنم جوابمو دادم و اگه هنوز شک و شبه ای هست بگید تا رفع کنم.

ممنون از همتون

همیشه رضا باشید

به اسمان نگاه میکند اما سیاهی،چشمانش را به جایی نمیرساند.به گوشه ای خیره میشود و سوالی در ذهنش نقش میبندد که چرا؟

دست بی رحم زمونه سد عشق را برایش ساخت؟

سزاوار کدامین گناه بود؟

خود را به جای اول باز میگرداند البومی اغشته از خاک را بر میدارد بدون اینکه توان

غبارویی انرا داشته باشد ان را با نگاهی سرد میگشاید...

چه روزهایی گذشت،چه شبهایی را تن به اغوش هم صبح کردند،یکی برای دیگری از

جان و دیگری برای او از زندگی میگذشت...و باز هم چرایی در ذهنش پا به راه میگذارد.

صدایی او را میخواند...با شتاب باز میگردد ایا او برگشته؟

هیچ ردی حتی از نفس هم نیست

اهسته بر میگردد و به اغوش تنهایی پناه میبرد اشکی چهره خیسش را در هم میکوبد و

در پی ان لشکری را با خود همراه میکند فریاد دوستش دارم سکوت را مغلوب

میکند،دیوارها با او هم صدا میشوند اسمان خشمش را بیشتر میکند،زیر لب خدایش را میخواند

ایا قسمت من چنین است؟

در حسرت یارم،در سکوت دشوارم،همدم غمهایم،در اغوش تنهاییم،فریب دیداری که

هرگز انجام نمیابد،وحشت جدایی که وصالی در اغازش نبود،...

این چنین باید باشد سرنوشتم؟

لبهای خود را به هم میرساند تا جدایی انها را ازرده نکند،پلکهایش را با لبهایش هم خوان

میکند و سرش را ارام به دیوار تکیه میدهد،دستانش را به هم میرساند و اخرین دوستت

دارم را میخواند احساس وصال وجودش را فرا میگرد و برای همیشه با غمهایش بدرود

گفت و از گوشه چشمان بسته اش اشکی  جاری شد و هرگز چشمانش را برای ادامه

باران اشکش باز نکرد...

مرد تنها

به نام تک یادگاری که قوای عشق را در من نهاد.

روزها در پی هم سپری میشدند و بی قراری ها فزونی میافتند و ثانیه ها که همیشه در

رقابت یکدیگر سریع تر میرفتند ارام ارام با پایی لنگ به حرکت در امده بودند.روزها به تعبیر سال شب میشد و تاریکی ها با سیاهی در ستیز بودند.

مردی که در حیرت چرخ  زمان ارام گوشه ای را صرف خود کرده بود و چشمان انتظار به میان گدازه های رویا دوخته بود تا ارزوی دیرینه ی خود را به واقعیتی شیرین

تبدیل کند.

انتظار عشقی که در امتداد مرگ دوان دوان میرفت ذهنش را مشغول کرده بود.

چهره ای اشفته،لبهایی خشک،رنگی پریده،تنی سرد وضعیت ظاهریش بود.

مرد تنها امیدی راسخ درون وجودش را سبز کرده بود اما ترس از نیزه ی تقدیر روحش

را به لرزه در می اورد نگاهش را به اسمان دوخت خالقش را ندا نمود و از او طلب

یاری گرفت فریادی سر داد...اما وقتی جوابی نشنید ارام سرش را پایین کرد و شعله

امیدش را محافظت کرد.ساعتها در ان خانه پرسه میزد و تک تک لحظات را به یاد

اورد لحظاتی که با صدای خندهایش وجود مرد را سرشار از سرور میکرد،لحظاتی که

در کنار امواج اشک شانهای مرد را همچون ساحلی ارام در برابر اغوش گرمش پنهان میکرد.

کنار پنجره ارام مینشیند بازی قطرات روی شیشه نظرش را جلب میکند باران ارام صدای ورودش را با شیشه مینوازد.هیاهوی خاطرات سکوت ذهنش را به هم میزند بهترین هدیه ای که به مرد داده بود باران بود.خود را به بیرون میکشاند بوسه های باران را روی تنش لمس میکرد.ارام قدمهایش را برداشت خود را با باران سپرد چشمانش را با سکوتش همراه کرد.خاطراتان شب بارانی دستان گرمی که سرما را خجالت میداد احساسی که سرشار از مهر و عشق و شوق به هم رسیدن بود تاریک شب را روشن میکرد و نقاشیه جدایی را باران میشست صدای رعد و برق چشمانش را باز میکند و او را در واقعیت قرار داد اهی با غبار حسرت کشید تا فضای سینه اش را خالی کند.

ادامه این مطلب رو واسه پست بعد میذارم.

همیشه رضا باشید

میلاد با سعادت بانوی عفت و پاکی وکلام و شرف

امت اسلام حضرت زهرا را به همه مسلمانان و خدا

پرستان واقعی و به همه ی مادران و زنان بزرگوار

اسلام تبریک عرض مینمایم.

التماس دعا

همیشه رضا باشید...

دلم برای کسی تنگ است که دل تنگ است…

دلم برای کسی تنگ است که طلوع عشق را به قلب من هدیه می دهد …

دلم برای کسی تنگ است كه با زیبایی کلا مش مرا در عشقش غرق می کند…

دلم برای کسی تنگ است که تنم آغوشش را می طلبد …

دلم برای کسی تنگ است که دستانم دستان پر مهرش را می طلبد…

دلم برای کسی تنگ است که سرم شانه هایش را آرزو دارد…

دلم برای کسی تنگ است که گوشهایم شنیدن صدایش را حسرت می کشد …

دلم برای کسی تنگ است که چشمانم ، چشمانش را می طلبد …

دلم برای کسی تنگ است که مشامم به دنبال عطر تن اوست…

دلم برای کسی تنگ است که اشکهایم را دیده…

دلم برای کسی تنگ است که تنهاییم را چشیده…

دلم برای کسی تنگ است که سرنوشتش همانند من است…

دلم برای کسی تنگ است که دلش همانند دل من است…

دلم برای کسی تنگ است که تنهاییش تنهایی من است…

دلم برای کسی تنگ است که مرهم زخمهای کهنه است…

دلم برای کسی تنگ است که محرم اسرار است…

دلم برای کسی تنگ است که راهنمای زندگیست…

دلم برای کسی تنگ است که قلب من برای داشتنش عمرها صبر می کند…

دلم برای کسی تنگ است که دوست نام اوست…

دلم برای کسی تنگ است که دوستیش بدون (( تا )) است…

دلم برای کسی تنگ است  که دل تنگ دل تنگی هایم است…

دلم برای کسی تنگ است

نزار بهت عادت کنم جدایی سخته گل من

یه روز تو از اینجا میری میشکنه تنها دل من

نزاربهت عادت کنم جدایی سخته گل من

تو که نمیمونی پیشم داغتو رو دلم نزار

نزار بهت عادت کنم تا که جدایی سخت نشه

نهال عشق و بسوزون تا یه روزی درخت نشه

ما که بهم نمیرسیم حتی توی خواب و خیال

قسمت ما یکی نشد حتی توی فنجون فال

نمی شه این پله ها رو دو تا یکی کرد و رسید

دیوار سنگه بینمون نمی شه دیوار رو ندید

نزار بهت عادت کنم

کاش میدانست دوستش دارم.

کاش میدانست با این که عاشق نبودم اما پاکی دوست داشتنم را به عاشقان میخرید

کاش از هوای دلم خبر داشت وقتی که میخاست ازم جدا شه.

کاش فرار از من داشتن را در سر جاری نمیکرد.

دلم میخاست برای داشتنش ارامشی همچون تکیه به بهترین تکیه گاه دنیوی را داشتم

کاش برای با او بودن فرصتی داشتم تا ارامش دل مهربانش در وجود کوچکم جای میگرفت.

کاش همچو سیل اشکهایم محبتش را برایم جاری میکرد

کاش میدانست وقتی اخرین کلمه را برای گوشهای معصومم گفت شمع وجودم خالی از هر با هم بودن ها شد

کاش میدانست غم او را نداشتن چه خنجری بر تارک نهال قلبم میکشاند

کاش برای با من بودن کلمه ای از ارامش برای زحماتم به زبان می اورد

کاش برای لحظات با هم بودن گورهای جدایی را حفر نمیکرد

کاش میدانست برای رهایی از عذاب عقل در رویا چگونه اغوشش را در محراب شونه هایم اشنا میکردم

کاش قاصدکی از دیار محبت پیام عشق مجنونیه قلبم را برای همیشه به لیلیه  بی رحم روزگار  میرساند

کاش دستان حاکم بر بی وفایی مغلوب وفاداریم میشد

کاش ندای عشقم برای حاکم دلش اشنا میشد

کاش برای همیشه از ان من میشد

کاش میفهمید دوستش دارم

کاش میدانست...کاش...کاش...

و در اخر ارزوی همیشگیم....کاش همیشه رضا باشد

میخوام تورو که باشی جون بدی تا نمیرم 

عزیز هم ترانه تو واژه ها اسیرم 

میخوام تورو که باشی تو دم دم نفس هام

تو لحظه های دردم محکم بگیری دستام

میخوام تورو که باشی حتی اگه نباشم 

حتی اگه تو رویا خیال رفته باشم 
 

میخوام تورو که باشی گم بشی تو وجودم 

حتی وقتی نبودی من عاشق تو بودم 

از من بخواه که باشم کم نیارم تو دستات

 پَِر پَر بشم تو حس خواب لطیف چشمات 

از من بخواه که باشم بودنی رنگ موندن 

حست کنم تو رگهام عین ترانه خوندن 

از تو میخوام که باشی، باشم و باشه یاور 

تو لحظه هام بمونی تا دَم دَم های آخر 

از تو میخوام که باشی تا که ترانه باشه 

اگه یه روز بمیرم 
         اگه یه روز بمیرم  
                    رو شونه تو باشه

این عکسه وبلاگه در واقع شعر اصلی وبلاگ غم قطره اینه و از وقتی این وبلاگ درست شد تا الان فقط یه نفر این عکس رو دیده بود.به هرحال امیدوارم غم قطره ی دلتون همیشه پاک باشه.

همیشه رضا باشید..... 

سلام:

نمیدونم این پست رو واسه مونث میذارم یا مذکر اما هرجوری هست امیدوارم خواهش منو قبول کنه و یه ادرس یا مشخصاتشو بهم بده ممنون میشم اگه رومو زمین نندازه.

رها.................مرد تنها

ای یار نازنینم که هستی یک فرشته

فدای اون چشمون پر از امید و عشقت

همدم من تو بودی تو روزای بی کسی

توشادی و تو غصه تو عمق دلواپسی

عکس قشنگت حالا کنار من تو قاب

نوشتت ُ یادمه واسم طلای ناب

میخوام اینو قاب کنم بذارمش تو موزه

تا که همه ببینن دوستی با تو چه خوبه

هرگز یادم نمیره خوبی هایی که کردی

برای خنده من چه خنده هایی کردی

درسته که همیشه من غرق فکرام بودم

اما به جون خودم کلی خاطر خوات بودم

اگه یه روزی مد شد آهنگ بی وفایی

ولی تو فراموش نکنی لحظه آشنایی

چه نقش نازی داشتی تو قصه زندگیم

فدای اون وجودت بودی برام بهترین

آدمای بی ریا خیلی کمن تو دنیا

یا اوج آسمونن یا پشت ماه یا دریا

اما نبودی بین کهکشون و ستاره

من تو رو پیدا کردم بذار بکن محاله

تو هفت آسمونم مثل تو پیدا نمیشه

میخوام بگم پیشم بمون ولی نگو نمیشه

دلو از دنیا بریدم، این همه سختی كشیدم
امان از دست تو ای وای، ببین به كجا رسیدم

یه روزی یه روزگاری،همه‌ی عشق من این بود
بشم همون كه تو می‌خوای، فرصتم ندادی ای وای
یه روز میشه تنها بمونی، اونوقته قدرمو بدونی
اما اون روز خیلی دیره، كاش می‌شد اینو بدونی

بدونی هیشكی نمی‌تونه
مثل من عاشقت بمونه
آخه تنهایی خیلی سخته
اینو دلت نمی‌دونه


دیگه نمی‌خوام من دستاتو
دیگه نمی‌خوام من اشكاتو
دیگه از قلبم تو رفتی، تو رفتی، عزیزم

دیگه نمی‌خوام عاشق باشم
دیگه نمی‌خوام صادق باشم
دیگه از قلبم تو رفتی، تو رفتی ،عزیزم ای وای


دلو از دنیا بریدم، این همه سختی كشیدم
امان از دست تو ای وای، ببین به كجا رسیدم

یه روزی یه روزگاری ،همه‌ی عشق من این بود
بشم همون كه تو می‌خوای، فرصتم ندادی ای وای
یه روز میشه تنها بمونی، اونوقته قدرمو بدونی
اما اون روز خیلی دیره، كاش می‌شد اینو بدونی

بدونی هیشكی نمی‌تونه
مثل من عاشقت بمونه
آخه تنهایی خیلی سخته
اینو دلت نمی‌دونه


دیگه نمی‌خوام من دستاتو
دیگه نمی‌خوام من اشكاتو
دیگه از قلبم تو رفتی، تو رفتی، عزیزم
دیگه نمی‌خوام عاشق باشم
دیگه نمی‌خوام صادق باشم
دیگه از قلبم تو رفتی، تو رفتی، عزیزم ای وای

سالهای بسیار دور پادشاهی زندگی میكرد كه وزیری داشت.

وزیر همواره میگفت: هر اتفاقی كه رخ میدهد به صلاح ماست.