تبلیغات
غم قطره


تاریخ : شنبه 30 آبان 1394 | 02:00 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها

حسرت ها را می شمارم

و باختن ها

وصدای شکستن را

... نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم

وکدام خواهش را نشنیدم

وبه کدام دلتنگی خندیدم

که چنین دلتنگــــــــــــــــم



تاریخ : چهارشنبه 27 آبان 1394 | 01:58 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات
حلقه
دخترک خنده کنان گفت که چیست
راز این حلقه زر
راز این حلقه که انگشت مرا
این چنین تنگ گرفته است به بر
راز این حلقه که در چهره او
اینهمه تابش و رخشندگی است
مرد حیران شد و گفت
حلقه خوشبختی است حلقه زندگی است
همه گفتند : مبارک باشد
دخترک گفت : دریغا که مرا
باز در معنی آن شک باشد
سالها رفت و شبی
زنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه زر
دید در نقش فروزنده او
روزهایی که به امید وفای شوهر
به هدر رفته هدر
زن پریشان شد و نالید که وای
وای این حلقه که در چهره او
باز هم تابش و رخشندگی است
حلقه بردگی و بندگی است




تاریخ : شنبه 23 آبان 1394 | 01:56 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺨﺸﯿﺪﯼ ﻭ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪ،

 ﺗﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﺪ!

 ﮔﺎﻫﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﺪﻱ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻠﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻱ! 

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺮ ﺳﺮ ﮐﺎﺭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺪﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻨﺖ ﮔﺬﺍﺷﺖ ﺗﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻢ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ! 

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﻕ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ!

ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺍﺯ  ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍ ﻣﺘﺬﮐﺮ ﺷﺪ! ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮑﺠﺎ ﺩﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ 
ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ...

ﮔﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ 

ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ

ﺑﺎﻧﮕﺎﻫﺶ

ﺑﺎﮐﻼﻣﺶ

ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩﺵ

ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻧﺶ....

ﺑﻬﺸﺘﯽ ﻣﯿﺴﺎﺯﺩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺮﺍﯾﺖ

ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭ

ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻫﯽ...

گاهی هم آنچنان قلبت را میشکند که هیچ بند زنی قادر به درست کردنش نیست...


تاریخ : سه شنبه 19 آبان 1394 | 01:52 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات
کم کم دارد سرد می شود !

این روزها

بیشتر از همیشه

دلم می خواهد که عاشقت باشم ...

تو که می آیی در نظرم ،

وقتی که به تو فکر می کنم

وقتی که بعدِ این همه سال ،

باز هم مَستِ بویِ توأم ،

وقتی که خاطراتِ خوشِ با تو بودن را ،

در ذهنم مرور می کنم ،

تازه می فهمم

که چقدر دلم برایت تنگ است ...

دلم تنگ است و

چشمانم حسرت بار ...

این دلِ بیچاره

از نازِ نگاهت به جان آمد ....

بشکن این سکوتِ آشنا سوز را

ای آشنایِ من !


تاریخ : جمعه 15 آبان 1394 | 01:50 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

عشق من . . .

ﺑـــﻬــــﺎﻧﻪ ﻧﯿــــﺎور!


رﻓﺘﻨﺖ ﺑﺮای ﺑﻮدن ﺑﺎ دﯾﮕــــﺮی ﺑﻮد...


ﻧﻪ ﺗﻘﺪﯾﺮ را ﮔﺮدن ﺑﺰن و ﻧﻪ ﺑﺎدﺳﺘﻬﺎی 


روزﮔﺎر ﮐﺎری داﺷﺘﻪ ﺑﺎش...


ﻣﺴﺌﻠﻪ دﺳﺖ ﺗـــــﻮ ﺑﻮد ﮐﻪ در دﺳﺘﻬﺎی دﯾﮕﺮی ﺟﺎ ﺧــــﻮش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد...


ﺑﯿــﺨــﯿــــﺎﻟﺖ ﻣﯿﺸــــﻮم!ﺑـــﺮو...!


ﺑﻪ ﺑﺎران ﺑﯽ اﻣﺎن ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﻢ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ:


"ﻣﻦ اﮔﺮ ﻣـــــــﻦ ﺑﺎﺷﻢ اﺷــــﮑﯽ ﺑﺮای 


ﮐـــســـی که ﻣﺮا "ﻣــــﻔـــﺖ ﻓﺮوﺧﺖ" ﻧﻤـﯿﺮﯾﺰم... "



تاریخ : سه شنبه 12 آبان 1394 | 01:47 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات



اَلسَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ‏ (السَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا خِیَرَةَ اللَّهِ وَ ابْنَ خِیَرَتِهِ) السَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا ابْنَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّینَ‏ السَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا ابْنَ فَاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ‏ السَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا ثَارَ اللَّهِ وَ ابْنَ ثَارِهِ وَ الْوِتْرَ الْمَوْتُورَ السَّلاَمُ عَلَیْكَ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِكَ عَلَیْكُمْ مِنِّی جَمِیعاً سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ  لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِیبَةُ بِكَ (بِكُمْ) عَلَیْنَا وَ عَلَى جَمِیعِ أَهْلِ الْإِسْلاَمِ‏ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِیبَتُكَ فِی السَّمَاوَاتِ عَلَى جَمِیعِ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ‏ فَلَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسَّسَتْ أَسَاسَ الظُّلْمِ وَ الْجَوْرِ عَلَیْكُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ‏ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقَامِكُمْ وَ أَزَالَتْكُمْ عَنْ مَرَاتِبِكُمُ الَّتِی رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فِیهَا وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكُمْ  وَ لَعَنَ اللَّهُ الْمُمَهِّدِینَ لَهُمْ بِالتَّمْكِینِ مِنْ قِتَالِكُمْ بَرِئْتُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَیْكُمْ مِنْهُمْ وَ (مِنْ) أَشْیَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ وَ أَوْلِیَائِهِمْ‏ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنِی أُمَیَّةَ قَاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجَانَةَ وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً (شَمِراً)  وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتَالِكَ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی‏ لَقَدْ عَظُمَ مُصَابِی بِكَ فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِی أَكْرَمَ مَقَامَكَ وَ أَكْرَمَنِی (بِكَ) أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَكَ وَجِیهاً بِالْحُسَیْنِ علیه السلام فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَى رَسُولِهِ وَ إِلَى أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ‏ وَ إِلَى فَاطِمَةَ وَ إِلَى الْحَسَنِ وَ إِلَیْكَ بِمُوَالاَتِكَ‏ وَ بِالْبَرَاءَةِ  مِمَّنْ أَسَّسَ أَسَاسَ ذَلِكَ وَ بَنَى عَلَیْهِ بُنْیَانَهُ‏ وَ جَرَى فِی ظُلْمِهِ وَ جَوْرِهِ عَلَیْكُمْ وَ عَلَى أَشْیَاعِكُمْ بَرِئْتُ إِلَى اللَّهِ وَ إِلَیْكُمْ مِنْهُمْ‏ وَ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ إِلَیْكُمْ بِمُوَالاَتِكُمْ وَ مُوَالاَةِ وَلِیِّكُمْ‏ وَ بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَعْدَائِكُمْ وَ النَّاصِبِینَ لَكُمُ الْحَرْبَ وَ بِالْبَرَاءَةِ مِنْ أَشْیَاعِهِمْ وَ أَتْبَاعِهِمْ‏ إِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ  وَ وَلِیٌّ لِمَنْ وَالاَكُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاكُمْ‏ فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِی أَكْرَمَنِی بِمَعْرِفَتِكُمْ وَ مَعْرِفَةِ أَوْلِیَائِكُمْ وَ رَزَقَنِی الْبَرَاءَةَ مِنْ أَعْدَائِكُمْ‏ أَنْ یَجْعَلَنِی مَعَكُمْ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَنْ یُثَبِّتَ لِی عِنْدَكُمْ قَدَمَ صِدْقٍ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ أَسْأَلُهُ أَنْ یُبَلِّغَنِی الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ‏ وَ أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِی (ثَارَكُمْ) مَعَ إِمَامٍ هُدًى (مَهْدِیٍّ) ظَاهِرٍ نَاطِقٍ بِالْحَقِّ مِنْكُمْ‏ وَ أَسْأَلُ اللَّهَ بِحَقِّكُمْ  بِالشَّأْنِ الَّذِی لَكُمْ عِنْدَهُ أَنْ یُعْطِیَنِی بِمُصَابِی بِكُمْ أَفْضَلَ مَا یُعْطِی مُصَاباً بِمُصِیبَتِهِ‏ مُصِیبَةً مَا أَعْظَمَهَا وَ أَعْظَمَ رَزِیَّتَهَا فِی الْإِسْلاَمِ وَ فِی جَمِیعِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ (الْأَرَضِینَ) اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِی مَقَامِی هَذَا مِمَّنْ تَنَالُهُ مِنْكَ صَلَوَاتٌ وَ رَحْمَةٌ وَ مَغْفِرَةٌ اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیَایَ مَحْیَا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَمَاتِی مَمَاتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ  اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا یَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ (فِیهِ) بَنُو أُمَیَّةَ وَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ اللَّعِینُ ابْنُ اللَّعِینِ عَلَى (لِسَانِكَ) وَ لِسَانِ نَبِیِّكَ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) فِی كُلِّ مَوْطِنٍ وَ مَوْقِفٍ وَقَفَ فِیهِ نَبِیُّكَ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْیَانَ وَ مُعَاوِیَةَ وَ یَزِیدَ بْنَ مُعَاوِیَةَ عَلَیْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ أَبَدَ الْآبِدِینَ‏ وَ هَذَا یَوْمٌ فَرِحَتْ بِهِ آلُ زِیَادٍ وَ آلُ مَرْوَانَ بِقَتْلِهِمُ الْحُسَیْنَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ (عَلَیْهِ السَّلاَمُ)  اللَّهُمَّ فَضَاعِفْ عَلَیْهِمُ اللَّعْنَ مِنْكَ وَ الْعَذَابَ (الْأَلِیمَ) اللَّهُمَّ إِنِّی أَتَقَرَّبُ إِلَیْكَ فِی هَذَا الْیَوْمِ وَ فِی مَوْقِفِی هَذَا وَ أَیَّامِ حَیَاتِی‏ بِالْبَرَاءَةِ مِنْهُمْ وَ اللَّعْنَةِ عَلَیْهِمْ وَ بِالْمُوَالاَةِ لِنَبِیِّكَ وَ آلِ نَبِیِّكَ (عَلَیْهِ وَ) عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ  سپس صد مرتبه میگویى:اللَّهُمَّ الْعَنْ أَوَّلَ ظَالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ آخِرَ تَابِعٍ لَهُ عَلَى ذَلِكَ‏ اللَّهُمَّ الْعَنِ الْعِصَابَةَ الَّتِی (الَّذِینَ) جَاهَدَتِ الْحُسَیْنَ وَ شَایَعَتْ وَ بَایَعَتْ وَ تَابَعَتْ (تَایَعَتْ) عَلَى قَتْلِهِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمْ جَمِیعاً  بعد صد مرتبه میگویى: السَّلاَمُ عَلَیْكَ یَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ وَ عَلَى الْأَرْوَاحِ الَّتِی حَلَّتْ بِفِنَائِكَ‏ عَلَیْكَ مِنِّی سَلاَمُ اللَّهِ أَبَداً مَا بَقِیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ وَ لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنِّی لِزِیَارَتِكُمْ (لِزِیَارَتِكَ) السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ (وَ عَلَى أَوْلاَدِ الْحُسَیْنِ ) وَ عَلَى أَصْحَابِ الْحُسَیْنِ  آنگاه می گوئی: اللَّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظَالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّی وَ ابْدَأْ بِهِ أَوَّلاً ثُمَّ (الْعَنِ) الثَّانِیَ وَ الثَّالِثَ وَ الرَّابِعَ‏ اللَّهُمَّ الْعَنْ یَزِیدَ خَامِساً وَ الْعَنْ عُبَیْدَ اللَّهِ بْنَ زِیَادٍ وَ ابْنَ مَرْجَانَةَ وَ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً وَ آلَ أَبِی سُفْیَانَ وَ آلَ زِیَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ  سپس به سجده می روی و می گوئی: اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِینَ لَكَ عَلَى مُصَابِهِمْ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى عَظِیمِ رَزِیَّتِی‏ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی شَفَاعَةَ الْحُسَیْنِ یَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لِی قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَیْنِ وَ أَصْحَابِ الْحُسَیْنِ الَّذِینَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَیْنِ علیه السلام‏ 





التماس دعا


تاریخ : شنبه 2 آبان 1394 | 12:24 ق.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات


تاریخ : جمعه 1 آبان 1394 | 02:16 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات


قهوه ات را ساده بنوش اینبار بازیگوشی های من با فال های تو تمام شد.

مرا فراموش کن دست هایم را رها کن و در اوج لبخند هایت یادش بخیر هایت را غبار بگیر

دیروز ها را پاک کن اینبار من نیستم که عذاب اور لحظه هایت شوم 

اینبار  خاطراتم هجوم اور خواهند شد و ای کاش های تو از همه ظالم تر بر ترک لبانت نمک میپاشند

اینبار حیف بودن ها تمام میشود چند صباحی غصه را با اغوش بیگانه اش تقسیم میکنی

و ای کاش بود

ای کاش نمیرفت

ای کاش میماند

ای کاش...

به 

اگر نبودی چقدر بد بود

تبدیل خواهد شد

تو در عجب و هیرت میمانی

ادم بودنت را فراموش میکنی و بی مهابا عشق هایت را یاد می اوری.

یادت خواهد امد من هرگز فراموش نخواهم شد

یادت خواهد امد قصه ی ناتمام پایان ساختگی نمیسازد

یادت خواهد امد درس صبوری 

سیلی محکمی خواهی خورد و بیدار میشوی

چشمانت باز میشود صبح تا صبح 

بی هدف جلو میروی و تا فرداها بر روی جدول خیابانها قدم زنان بی هیچ تعادلی راه میافتی

حتی هیچ یک از کلماتم را نخواهی یافت در قبال همین گنجی که در پیش رویت هست.

تو میمانی و یک عالمه ثروت 

کلمات را هم برایم مجبور به تعویض کرده ای

 شب ها تاریکی و صبح ها بلعکس

ارام باش و خاک بریز

کمک کن گور کن ها زودتر کارشان را تمام کنند

یادش بیاورید چقدر دلتنگش بودم ولی

صدایش

نگاهش

وجودش

حرف هایش

دستانش

و همه و همه اش را 

از من گرفت

قهوه ات تلخ است این شکر پیش رو هم مثل همان ثروت دست نیافته است

مرد تنها بد بود مرد تنها خبیص بود

و سالها با این سخن قانع به ماندن شدی

شادی هایت دست به دست شود

ولی بدان تنهای عاشق همیشه چشمم به مال مردم خواهد ماند

همان مالی که از اندوخته هایش مال مردم شد

همان زینتی که فرو ریخت در لحظه به لحظه ی آن انگشت 

اگر پرسیدند چرا رفت از مادرش بپرسید او همه چیز را میداند

مادر ، تمام زندگیم درد میکند...

خبر از که میگیرید او در پشت همان کوچه های تاریک جا مانده

همان کودک خردسال 

ذهن گمراه تو پرواز را یاد گرفت و اما اما اما درد دارد لنگر ماندن.

خدایش بیامرزد 

طعمه ی خوبی بود.

موهایت سپید تر میشود و دست های نوبهاریت یاد سرمای زمستان را میکند

تو ارام ارام تمام میشوی

لبخند بزن بر تلخی قهوه ات

شاید قهوه نیز تلخیش را مدیون ارامشیست که به تو هدیه میکند

من خوب و بد فراموش خواهم شد 

در پی هر ثانیه ای از اشک های تو من محو تر خواهم گشت

و تو خواهی ماند و همان دلخوشی هایی که تورا یاری به از یاد بردن من خواهد کرد

قدرشان را بدان که لحظه ای راضی به نا ارام بودنت نخواهم بود

با انها همسو شو تا راحت تر قدم هایم را به سمت دور شدن بردارم

بمان برای تمام نداشته هایی که با من بود و داشته هایی که بعد از من شد

فنجان دوم قهوه ات نیم سوز است مبادا ترکش کنی ذره ذره بر گلویت 

روان کن که تلخی قهوه ی سوخته را به بغض گلویت راضی ترم

تو در پس لبخند های من خواهی ماند و من در رخ اشک های تو

دستانت را دوست دارم

مرگ ای کاش هایت را برایت ارزومندم.

محکم بمان پیر لحظه های من.


تاریخ : جمعه 10 مهر 1394 | 12:00 ق.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات
میسپارم دل به دریا ، بیخیال

میشمارم لحظه ها را ، بیخیال

میکشم بر دفتر نقاشی ام

نقش های زشت و زیبا ، بیخیال

دوره گردی میشوم هرشب چو باد

میکنم فکر غزل را ، بیخیال

لا به لای آن غزل ها میکشم

سرنوشت خیس خود را ، بیخیال

گاه در اشفته بازار دلم

میشوم تنهای تنها ، بیخیال

بیخبر از شعر پر تشویش عشق

میکنم خود را تماشا ، بیخیال

گاه میسازم برای روح خود

نردبانی تا ثریا ، بیخیال

گاه از ترس نبود مصرعی

میزنم عمری تقلا ، بیخیال

بیخیالم با خود اما با تو من 

حرف هایی دارم اما ... بیخیال...


تاریخ : پنجشنبه 9 مهر 1394 | 02:13 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

باز هنگام سحر قلمی از تکه زغالی مانده از آتش شبی سرد

میلغزد بر روی تن سرد و بی روح ورق.

و باز هم ردی از سوز دل بر روی خط های یخ زده کاغذ مینویسد.

وباز قصه پر غصه تکرار  ....

روزی درختی بودم تنومند و زیبا ، قدی کشیده

و شاخ و برگ تماشایی داشتم .

عاشق شدم . . . !!!!

عاشق صدای خوش هیزم شکن . . . !!!

و تن خود را بی آلایش تقدیم بوسه های درد آور

تبر او کردم و چه راحت شکستم ، بی صدا خورد شدم ،

چه دیر فهمیدم بی رحم است دل سنگ هیزم شکن

و سخت تر تبر او که سوزاند تنم را ، حالا دیگر زنده نبودم

درخت نبودم ، در چشمان سرد او فقط هیزم بودم و بس

سرنوشتم چه بود ؟

حالا که نه درخت بودم و نه سایه ای داشتم و نه ریشه ای

نه برگی و نه مهمان ناخوانده ای که بر روی دستانم بنشیند

و برای دل کوچکش آواز بخواند و بر خود بلرزد و با آهی سرد

دوباره پر باز کند و به اوج برود

و چه ناجوانمردانه تکه های خرد شده ام در شومینه

رو به چشمانش آتش گرفت و او فقط لذت برد

من در آتش میسوختم و او . . . 

و حالا زغالی بیش نیستم و خطی شدم بر

خطوط یخ زده ورق تا شاید ماندگار باشم و همه بدانند

روزی درختی بودم تنومند که عشق مرا به زغالی

تبدیل کرد سیاه و دل سوخته . . .



تاریخ : پنجشنبه 2 مهر 1394 | 10:11 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

من را ببین!

نگاهم را بخوان...

می دانم!

به دلم افتاده...

من را ، از هر طرف

که بخوانی ام!

نامم بن بستیس، بر دیواری بلند

من ، سالهاست

دل بسته ام به طنابی،

که هروز لباس عشق، نم چشمانش

خیس میکند!

و بر حیات خانه ی ، حیاط زندگی اش پهن

می کند!

به فال نیک گیرم...

برایـم،

به دروغ

پایت را میکشی

وسط ، تمام بازی های کودکانه...

معـرکه میگیری

و چه کودکـانه، هربار

بیشتــر بـاور میکنـم ،

لباسهای خیست را،

من ته کوچه!

در انتظارت نشسته ام!



تاریخ : دوشنبه 30 شهریور 1394 | 09:10 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

بالاخره یاد می گیری

از یک دوستت دارمِ ساده، برای دلت یک خیالِ رنگارنگ نبافی...

که رابطه یعنی بازی و اگر بازیگری نکنی، می بازی...

که داستان های عاشقانه، از یک جایی به بعد رنگ و بوی منطق به خود می گیرند...

که سر هر چهار راهِ تعهد، یک هوسِ شیرین چشمک می زند...

یاد می گیری

.. که خودت را دریغ کنی تا همیشه عزیز بمانی...

که آدم جماعت چه خواستن های سیری ناپذیری دارد...و چه حیله هایی برای بدست آوردن...

که باید صورت مسئله ای پر ابهام باشی، نه یک جوابِ کوتاه و ساده...

که وقتی باد می آید باید کلاهت را سفت بچسبی، نه بازوی بغل دستی ات را...

روزی می فهمی

در انتهای همه گپ زدن های دوستانه، باز هم تنهایی...

و این همان لحظه ای ست

که همه چیز را بی چون و چرا می پذیری 

با رویی گشاده

و لبخندی که دیگر خودت هم معنی اش را نمی دانی !!!



تاریخ : چهارشنبه 25 شهریور 1394 | 09:08 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه ی شبنم و برگ گل یاس

لحظه ی رهایی پرنده هاست

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی

تو خود عشقی که شوق موندنی

غم تلخ و گنگ شعرای منی

وقتی دنیا درد بی حرفی داره

تویی که فریاد دردای منی

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی

دستای تو خورشید و نشون می دن

چشمای بسته مو بیدار می کنن

صدای بال پرنده رو لبات

تو گوشام دوباره تکرار می کنن

زندگی وقتی که بیزاری باشه

روز و شبهاش همه تکراری باشه

شاید عشق برای بعضی عاشقا

لحظه ی بزرگ بیداری باشه

عشق لالایی بارون تو شباست

نم نم بارون پشت شیشه هاست

لحظه ی عزیز با تو بودنه

آخرین پناه موندن منه

تو خود عشقی که همزاد منی

تو سکوت من و فریاد منی




تاریخ : جمعه 20 شهریور 1394 | 09:07 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

در قاب این آیینه ها خود را نمی بینم

چیزی به جز یک بهت بی معنا نمی بینم

دنیا به زشتیهای پلک فهم من خندید

شاید شبــیه مردم دنـیا نمی بینم 

گنجشک روحم لابلای شاخه ها یخ زد

نه ! سنگ هم در دست آدمها نمی بینم 

تصویری از تبعیض سرد چشمها آری

در این برودت ذرهای گرما نمی بینم 

در منطق این نیمه آدمهای قلابی

جایی برای عشق هم حتی نمی بینم



تاریخ : یکشنبه 15 شهریور 1394 | 09:06 ب.ظ | دست نوشته : *مرد تنها* |پیوست : لینک مطلب| نظرات

.:N This Template Designed By Reza.T.Gh Convert By Gham Ghatre N:.

تعداد کل صفحات : 91 ::      ...   5   6   7   8   9   10   11   ...  

  • paper | غم قطره | مرد تنها